WEI, achter de mist

“Wei: achter de mist” zal het verhaal van de familie Lenssen vertellen en het leven vanachter de mist een stem geven. De documentaire (film) is de rode draad van de voorstelling en op het doek zullen we af en toe korte fragmenten tonen uit de documentaire. Wel zal deze voorstelling een andere kant van het verhaal belichten, namelijk die van de mantelzorger.

De muziek (geschreven door Mike Roelofs en Egbert Derix) in het stuk vertelt de emoties van de familie. Het afscheid van de trompet, de muziek en de wei. Het afscheid van het leven dat je ooit had en de toekomst die je dacht te bezitten.

De acteurs geven het gezin een nieuwe eigen stem. Tevens hebben we een stem gegeven aan de mensen om het gezin heen. Een kennis uit de buurt die niet weet hoe ze met de situatie moet omgaan en daarom maar wegblijft. De familie die een mening heeft over de ‘gezelligheid’ van het paar en een vriend die het liefst zijn leven zou willen offeren om zijn vriend te helpen, maar weet dat zijn eigen gezin hem ook nodig heeft.

Misschien wel het belangrijkste element uit de voorstelling is de stem van de ‘gedachte’ en de interactie met het publiek. De personages stappen letterlijk uit de voorstelling en delen hun gedachte. Ze vertellen over hun wensen en dromen en over de angsten in de toekomst. Ze delen hun onmacht en onzekerheden en over hun afgunst en woede. De karakters geven een stem aan hetgeen dat niet snel wordt uitgesproken, maar zeker bestaat.

De boodschap van de voorstelling is dan ook dat het oké is. De gedachtes die je hebt zijn volkomen normaal. Als je niet weet wat de mantelzorger van jou als vriendin verwacht, spreek het dan uit. Dan zul je zien dat een kopje koffie af en toe al wonderen doet. Als je nare gedachtes hebt, waar je je voor schaamt, weet dan dat ze volkomen normaal zijn en niets zeggen over je liefde of toewijding voor je naasten. Het zegt alleen iets over de offers die je hebt gegeven en dat je nu even leeg bent.

En dat …………………._is oké!